از کاربرد مالچ های نفتی برای تثبیت خاک بیش از یک قرن می گذرد(اولین بار در سال 1890 در روسیه به کار رفت) وطی این سالها با استفاده از این مواد هیدروکربنی سطوح زیادی از ماسه های روان در کشورهایی چون  شوروی سابق ، الجزایر ،تونس ، امارات ، مراکش ، لیبی ، استرالیا والبته کشور ما ایران تثبیت شده که نتایج رضایت بخش وکم ضرری  را نیز در پی داشته است (فصلنامه جنگل ومرتع شماره 81).  طی سنوات اخیر محققان کشور برای جایگزینی موادی به جای این فراورده های نفتی تلاش کرده  اند اما آزمون این مواد نتوانسته نتایج مورد نظر را در مقایسه با مالچ های نفتی تامین کند. اخیرا وبا وقوع طوفانهای گرد وغبار در غرب ومرکز کشور توجه به  استفاده از تثبیت کننده های خاک افزون شده ومحققان کشور نیز تکاپوی قابل تقدیری برای معرفی (وفروش) محصولات ابداعی خود داشته اند اما نکته مهم اینکه کاربرد موادی با گستره مورد استفاده مالچ های نفتی همواره بایستی با احتیاط  صورت گرفته و تخطئه تلاشهای صورت گرفته با هدف دفاع از یک روش یا  ایده ثابت نشده علمی مناسب پژوهشگران ما نیست. چیزی که نمونه ای از آن در ادامه مطلب  آمده است.

http://www.mehrnews.ir/NewsPrint.aspx?NewsID=915998

ايران عضو هيات رئيسه مجمع عمومي كنوانسيون مقابله با بيابان‌زايي شد. جمهوري اسلامي ايران با مصوبه اعضاي آسيا و اقيانوسيه اين كنفرانس در نشست اخير تايلند به عنوان عضو هيئت رئيسه مجمع عمومي كنوانسيون انتخاب شد.در اين معاهده اقدامات موثري با ايجاد روحيه همگرايي بين كشورهاي عضو سازمان ملل متحد كه به نوعي از پديده خشكسالي و بيابان‌زايي تحت تاثير قرار گرفتند از طريق تبادل تجربه و يافته‌هاي نوين و فعاليت‌هايي كه كشورها بايد در همكاري با يكديگر انجام دهند بحث و بررسي مي‌شود. پديده خشكسالي و بيابان‌زايي منحصر به مرز خاصي نيست همان گونه كه گرد و غبار اخير از كشورهاي همسايه وارد ايران شده بود و براي مقابله با اين پديده‌ها نياز به بستر قانوني و پلت‌فرمي است كه اين كنوانسيون به عنوان بستر قانوني براي همكاري‌هاي بين‌المللي شناخته مي‌شود.در جهان سطحي معادل يك ميليارد هكتار و جمعيتي سالانه به اندازه 200 ميليون نفر تحت تاثير عوامل مخرب زايش بيابان و خشكسالي قرار مي‌گيرند كه عمده اين جمعيت در كشورهاي آفريقايي، آسيايي و آمريكاي لاتين و حتي اروپا و حاشيه مديترانه مانند اسپانيا و پرتقال تحت تاثير اين عوامل مخرب قر ار مي‌گيرند. كنوانسيون مقابله با بيابان‌زايي يكي از بزرگترين كنوانسيون ‌هاي سازمان ملل است كه 193 كشور از طيف‌هاي مختلف به عضويت اين معاهده درآمده‌اند.